ประวัติหมีพูห์!!!

หมีพูห์ หรือ วินนี-เดอะ-พูห์ ( Winnie-the-Pooh) เป็นตัวละครหมีที่สร้างขึ้นโดย เอ. เอ. มิลน์ และตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ 14 ตุลาคมค.ศ. 1926 ในหนังสือเรื่อง วินนี-เดอะ-พูห์ และ เดอะเฮาส์แอตพูห์คอร์เนอร์ (1928)


เนื้อเรื่องในหนังสือมีลักษณะคล้ายกับ ป่าแอชดาวน์ ในเมือง อีสต์ซัซเซก ในประเทศอังกฤษ โดยชื่อ วินนี มาจากชื่อตุ๊กตาหมีของทหารชาวแคนาดานายหนึ่ง ซึ่งตั้งตามชื่อเมือง วินนีเพก ในประเทศแคนาดา


นอกจากหมีพูห์แล้วเพื่อนในป่าที่ได้รับความนิยมได้แก่ พิกเลต ทิกเกอร์ และ อียอร์
ต่อมา วอลต์ดิสนีย์ ได้นำวินนี-เดอะ-พูห์ มาจัดทำและได้เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น Winnie the Pooh (โดยไม่มีเครื่องหมายขีด) และหมีพูห์ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของดิสนีย์
หมีที่ชื่อว่า วินนี่ เดอะ พูห์ เป็นผลงานสร้างสรรค์ของเอ.เอ.ไมลน์ ( A.A.Miline) นักเขียนชาวอังกฤษ มีชื่อเต็มว่า อลัน อเล็กซานเดอร์ ไมลน์

ตำนานของหมีพูห์เริ่มจากการที่ทหารกองทัพแคนาดาได้นำหมีน้อยตัวหนึ่ง ชื่อว่า วินนี่ เพ็ก แก่ประเทศอังกฤษ เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ของการร่วมรบกันระหว่างกองทัพแคนาดาและอังกฤษในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ( ค.ศ.1914-1918)

หมีน้อยตัวนี้ได้ไปอยู่ที่สวนสัตว์กรุงลอนดอน ในปี 1919 ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของชาวลอนดอนมาก รวมถึงหนูน้อยคริสโตเฟอร์ โรบิน ลูกชายของนักเขียนชื่อเอ.เอ.ไมล์น

หนูน้อยคริสโตเฟอร์นำชื่อวินนี่ เพ็ก ไปตั้งชื่อตุ๊กตาหมีตัวโปรดว่า วินนี่ เดอะ พูห์ โดยคำว่า “ พูห์” (Pooh) เป็นชื่อของหงส์ในกวีบทหนึ่ง

ต่อมาเอ.เอ.ไมลน์ จึงเริ่มเขียนเรื่องราวของวินนี่ เดอะ พูห์ และเพื่อนพ้องของมัน โดยหนังสือวางจำหน่ายเมื่อปีค.ศ.1926 หรือ 74 ปีที่แล้ว

กระทั่งปี 1996 ที่ผ่านมา ยอดขายหนังสือสูงถึง 20 ล้านเล่ม แปลเป็นภาษาต่างๆมากกว่า 25 ภาษา ในขณะเดียวกันวอลต์ ดิสนีย์ ซื้อลิขสิทธิ์หมีพูห์และนำไปสร้างการ์ตูนบนแผ่นฟิล์มในปี 1996 พร้อมกับผลิตภัณฑ์มากมายก่ายกอง ทำให้หมีพูห์เป็นตัวการ์ตูนยอดนิยมอันดับ 2 ของเด็กอเมริกันรองจากมิกกี้ เม้าส์
หมีพูห์รู้ดีว่าเขาต้องการอะไรเมื่อ “ ท้องเริ่มส่งเสียงร้อง” นั่นคือ น้ำผึ้งไง!
อืม... แต่จะทำอย่างไรหากเขาพบเพียงโถเปล่าที่มีน้ำผึ้งเหนียว ๆ
ติดอยู่เพียงนิดเดียวเท่านั้น
“ งั้นเราก็ต้องช่วยจัดการให้โถเกลี้ยงเร็ว ๆ หน่ะสิ” เจ้าหมีสมองเล็ก (แต่บางครั้งก็ฉลาดล้ำลึก)
ตัวนี้อาจพยายามหลอกเจ้าผึ้งขี้สงสัยว่ าตัวเขาคือเมฆฝนสีดำก้อนใหญ่ หรือถ้าคิดอีกที
การแวะไปบ้านกระต่ายเพื่อหาขนมหวานทานดูจะเป็นเรื่องง่ายกว่า ( และเจ็บตัวน้อยกว่าด้วย)
แต่ไม่ว่าพูห์จะเลือกทำอะไรก็มักจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเสมอ เช่น ติดอยู่ในรูกระต่าย
แคบ ๆ และไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวออกมาได้ เป็นต้น แต่ก็นั่นแหล่ะ เขามักจะหาทางออกได้เสมอ
เพราะแม้สมองของเขาจะเต็มไปด้วยนุ่น แต่เพื่อนรักของคริสโตเฟอร์ โรบิน
หรือที่ใคร ๆ เรียกว่าเจ้าหมีแก่จอมงี่เง่าตัวนี้มีจิตใจที่งดงาม
ในชีวิตจริง วินนี่ย์เดอะพูห์ ( หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอ็ดเวิร์ดแบร์ ในช่วงแรกเมื่อเขาปรากฏตัวใน
‘When We Were Very Young’ คือ ของเล่นสุดรักสุดหวงของคริสโตเฟอร์ มิลล์
( ลูกชายของเอ. เอ. มิลล์) ซึ่งได้รับเจ้าหมีน้อยตัวนี้เป็นของขวัญครบรอบหนึ่งขวบของเขาใน
ปี 1921
ปัจจุบัน วินนี่ย์เดอะพูห์ถูกจัดแสดงให้แฟน ๆ ของการ์ตูนเรื่องดังกล่าวได้ชมกันที่ Children’s
Reading Room ใน New York Public Library บนถนน West 53rd Street
ผู้ให้เสียงสำหรับตัวการ์ตูนตัวนี้ คือ สเตอร์ลิง ฮอลโลเวย์ ซึ่งเป็นนักแสดงชื่อดังและนักพากย์ที่สตูดิโอดิสนี่ย์


ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องวินนี่ย์เดอะพูห์
ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องแรกของทางสตูดิโอที่นำวรรณกรรมเยาวชนอันแสนน่ารักของเอ. เอ. มิลล์
ถ่ายทอดสู่แผ่นฟิล์ม วินนี่ย์เดอะพูห์และผองเพื่อน , คริสโตเฟอร์ โรบิน, เจ้าลาอีออร์,
นกฮูก, แคงก้า และเบบี้รู รวมถึงกระต่ายและโกเฟอร์ ต้องเผชิญกับฝูงผึ้งและรังน้ำผึ้ง
อันแสนหอมหวาน มีการดัดแปลงเรื่องราวดั้งเดิมของเจ้าหมีเท็ดดี้แบร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกตัวน
ี้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น โดยการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดที่สุดคือการเพิ่มตัวละครใหม่ นั่นคือ โกเฟอร์
นี่คือภาพยนตร์การ์ตูนพิเศษขนาดสั้นกำกับโดย วูลฟแกงค์ ไรเดอร์แมน
ทีมพากย์เสียงโดย สเตอร์ลิง ฮอลโลเวย์ ( พูห์) , บรูซ ไรเดอร์แมน (คริสโตเฟอร์ โรบิน),
ราล์ฟ ไรต์ (อีออร์), โฮวาร์ด มอร์ริส (โกเฟอร์), บาบาร่า ลัดดี้ (แคงก้า), ฮัล สมิธ (นกฮูก),
จูเนียส แมธธิวส์ (กระต่าย) และคลินต์ โฮวาร์ด (รู)
ความยาว 26 นาที เซบาสเตียน เคบอตต์ ผู้ดำเนินเรื่อง และเพลงประกอบภาพยนตร์โดย
ริชาร์ด เอ็ม. และ โรเบิร์ต บี. เชอร์แมน
สเตอร์ลิง ฮอลโลเวย์ได้รับคำชมเชยอย่างมากจากการพากย์เสียงเป็นพูห์และเป็นส่วนหนึ่ง
ที่ทำให้หนัง
ประสบความสำเร็จ เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดภาคต่ออีก 3 ตอน รวมถึงการนำตอนต่อทั้งหมดออกฉายรวมกันด้วย

BLACK barry ^^

ว้าวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สวยใช่มั้ยล่ะ มันก็คือ BlackBerry Bold 900 แล้วมันก็เป็นโทรศัพท์ในฝันของเจ้าของบล็อคนี้เอง เพราะมันสวยมากๆเลยแถมยังมีปุ่มเยอะแยะมากมายแต่ราคาเกินเอื้อม ทุกวันนี้เราก็เลยต้องฝันลมๆแล้งๆต่อไป จนกว่าจะมีใครใจดีมาซื้อให้นั่นแหละ ( คงไม่มี -..- )

เบอร์มรณะ ~O~

สัมภาษณ์เจ้าของ เบอร์มรณะ รับโทรศัพท์แล้วตาย

เป็นข่าวใหญ่โตกันมหาศาล เกี่ยวกับ “เบอร์มรณะ รับโทรศัพท์แล้วตาย” สื่อต่างๆ ให้ความสนใจกับข่าวนี้เป็นอย่างมาก และมีการออกมาประกาศอย่างต่อเนื่องว่ามันไม่เป็นความจริง แน่นอนครับว่าเจ้าของเบอร์ 4 เบอร์ดังกล่าวนั้นต้องเดือดร้อนเป็นแน่แท้ ซึ่งขอรวบรวมข้อมูลของเจ้าของเบอร์โทรศัพท์เบอร์มรณะ ดังกล่าวมาไว้ในนี้ครับ

คนแรกเจ้าของเบอร์ 0833366768

ได้คุยกับเค้าแล้วค่ะ เป้นผู้ชาย อยู่เมืองเลย เค้าว่ามีคนโทรมาหาเค้าเยอะมาก โดยเฉพาะคนลำปาง แพร่ น่าน อุตรดิตถ์ เค้าว่าไม่เคยมีเรื่องกะใคร ไม่รุ้ว่าเบอร์นี้ กลายเป็นเบอร์มรณะได้ยังไง

แต่เค้าพูดจาดี นะ ไม่ได้ซีเรียสอะไร ถามว่าอยากเปลี่ยนเบอร์มั้ย เค้าว่าอยากอยู่ แต่ต้องใช้งาน

สรุปว่าไงดีล่ะ….. กับข่าวลือเรื่องนี้ เอาเปนว่าหลังจากนี้เจ็ดวัน จะเข้ามาโพสท์กระทู้เดิม อีกนะคะ ถ้ายังมีชีวิตอยู่ บ๊ายยบายย

สัมภาษณ์โดยคุณ KUNLUN จากเว็บไซต์ Pantip.com

เบอร์ที่ 2 คุณเจ้าของเบอร์ 0833366867

คัยน้อคัยช่างกล้าปั่นเรื่องขึ้นมาเบอร์นี้มันมีเจ้าของนะค่ะเบอร์ดิฉันเองหยุดซะเถอะขอร้องจิงๆคนที่เป็นเจ้าของเบอร์มันลำบากใจนะค่ะเวลาทำงานก็ไม่ได้ทำบางทีคนรู้จักโทรมาไม่ได้รับเลยปิดเครื่องทั้งวันคัยที่มันสร้างข่าวขึ้นมาขอให้ยุติเพียงเท่านี้ด้วยเถิดอย่ามาหลอกลวงคนอื่นเลย…..พอเถอะนะ (เจ้าของเบอร์) 0833366867

งานศพโดราเอม่อน - -*

งานศพโดเรมอน จากข่าวที่มีการจัดงานศพโดเรมอนของ ชาว บ้านกรุงเก่า จัดงานศพตุ๊กตาโดเรมอน เผยเป็นสาวใหญ่วัย 48 ป่วยเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือด ท้อแท้ชีวิตทั้งมีปัญหาเรื่องงานและปัญหาครอบครัว ตระเวนทำบุญเข้าวัดจน พบพระสมภารวัดสามัคคีธรรมที่สระบุรี พระมอบตุ๊กตาโดเรมอนให้มาเลี้ยงเก็บไว้ เผยตั้งชื่อ “จิเหว่ย” ระบุตลอดเวลาเหมือนตุ๊กตามีชีวิต อีกทั้งทำให้อาการเจ็บไข้หายไปและมีเงินทองจากการถูกรางวัลลอตเตอรี่ จนมีบ้านราคาเป็นล้าน ล่าสุดตุ๊กตามาเข้าฝันขอลาและขอให้ทำพิธีศพแบบคน เจ้าอาวาสที่มอบให้เผยเป็นตุ๊กตาที่ผ่านพิธีปลุกเสกในงานฝังลูกนิมิต

ผู้สื่อข่าวรับแจ้งจากชาวบ้านว่า ที่วัดมหาโลก ต.หัวรอ อ.พระนครศรีอยุธยา มีการจัดงานศพให้กับตุ๊กตา จึงเดินทางไปตรวจสอบ เมื่อไปถึงพบว่าภายในวัดมีการแสดงลิเกมีร้านค้ามาตั้งขายของ บริเวณศาลาการเปรียญมีการจัดงานศพเหมือนกับงานศพคนปกติ มีหีบศพไม้สักลวดลายงดงามขนาดเล็กยาวประมาณ 1 เมตร ตั้งอยู่บนแท่น มีภาพเด็กผู้หญิงตั้งหน้าศพ

ระบุชื่อน้อง จิเหว่ย นาคทอง ชาตะ 17 ก.พ. 2549 มรณะ 18 ต.ค. 2552 คู่กับหีบศพผู้ใหญ่ โดยมี ประชาชนมาร่วมในงานศพกว่า 100 คน มีนางพลับพลึง งามเจริญ อายุ 48 ปี ชาว ต.หัวรอ อ.พระนครศรีอยุธยา นั่งฟังพระสวดพระอภิธรรมอยู่กับครอบครัว หลังสวดพระอภิธรรมศพจบ ทางเจ้าภาพมีการแจกเงินและขนมให้กับเด็กๆ กว่า 100 คน นางพลับพลึง เปิดเผยว่า ตนเองมีอาชีพเป็นแม่บ้านอยู่ที่โรงพยาบาลราชธานี ที่มาจัดงานศพให้กับตุ๊กตาโดเรมอนตัวใหญ่ โดยที่มาของเรื่องนี้เกิดขึ้นเนื่องจากมีปัญหาสุขภาพ ป่วยเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือด ท้อแท้ต่อชีวิตเพราะปัญหาเรื่องงานและปัญหาครอบครัวทับถมเข้ามา จึงหันไปพึ่งทางธรรม

คลิปข่าวงานศพโดเรม่อน 2

วัดไหนที่มีชื่อเสียงจะเดินทางไปหาทั้งหมด จนไปพบพระครูนิเวศธรรมคุณ เจ้าอาวาสวัดสามัคคีธรรม ต.พุแค อ.เฉลิม พระเกียรติ จ.สระบุรี เมื่อวันที่ 17 ก.พ. 49 โดยพระครูนิเวศธรรมคุณ ให้ยาสมุนไพรลักษณะ ผงมาให้กินและพูดให้กำลังใจ จากนั้นมอบตุ๊กตาโดเรมอนให้มาเลี้ยงเหมือนลูก บอกว่าจะให้คุณและทำให้จิตใจสบาย นางพลับพลึง กล่าวว่า จากนั้นตนจึงนำมาเลี้ยงเอาไว้ และมีความรู้สึกเหมือนมีชีวิต มีน้ำหนักโตขึ้นทุกวัน เวลาอุ้มหรือเวลานอนจะเหมือนเขาเป็นเด็กอ่อนคนหนึ่ง เราก็เลี้ยงและดูแลเหมือนเด็ก เวลานอนอยู่เหมือนเขามาคอยดูแลมานอนด้วย เวลาจะทำอะไรไม่ดีก็รู้สึกเหมือนมีคนเตือน และทำให้มีโชคลาภ ถูกรางวัลสลากกินแบ่งรัฐบาลบ่อยๆ จนทำให้ฐานะดีขึ้น คนใน ครอบครัวคนใกล้ชิดที่ทำมาค้าขายการงานชีวิตทุกคนก็ดีขึ้น พอถึงวันเกิดของจิเหว่ยจะจัดงานวันเกิดให้มีการแสดงดนตรีมีเลี้ยงโต๊ะ จีนกว่า 50 โต๊ะ

จากสภาพบ้านเก่าๆ พอเป็นที่หลบฝนอาศัยซุกหัวนอนตนสามารถสร้างบ้านในราคากว่า 1 ล้านบาทได้ ทรัพย์สินเงินทองมีไม่ขาดมือ นางพลับพลึง กล่าวต่ออีกว่า เวลาไปไหนมาไหนก็จะพาไปด้วย โดยเลี้ยงดูเหมือนลูก แม้ว่าจะมีลูกชายและลูกสาว 2 คน ทุกคนก็เข้าใจ ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่พี่น้องก็รักตุ๊กตาตัวนี้เหมือนลูกหลาน โดยเมื่อปีที่ผ่านมาเพิ่งพา ไปฝากเรียนชั้นอนุบาล 1 ที่ ต.โพธิ์สามต้น อ.บางปะหัน จ.พระนครศรีอยุธยา ตั้งชื่อว่าน้องจิเหว่ย โดยทุกวันจะจ้างให้จักรยานยนต์รับจ้างพาไปส่ง และรับกลับมาหลังเลิกเรียน ในห้องเรียนที่น้องจิเหว่ยเรียนจะมีโต๊ะเรียนมีที่นอนมีตู้ล็อกเกอร์เหมือน กับเด็กๆ ทั่วไป เพื่อนๆ ของน้องจิเหว่ยก็รัก ไม่มีใครกลัวน้องจิเหว่ย เวลาพักจะพาน้องจิเหว่ยไปเล่นด้วย ไปซื้อขนมเหมือนเด็กทั่วไปเช่นกัน

กระทั่งเมื่อคืนวันที่ 18 ต.ค. 52 เวลาประมาณ 01.20 น. ฝันว่าน้องจิเหว่ยมาโบกมือลาบอกว่าขอลาไปก่อนขอให้แม่ช่วยทำบุญจัดงานศพ เหมือนคนทั่วไปให้ด้วย จึงนำร่างจิเหว่ยไปให้กับพระครูนิเวศธรรมคุณ สวดพระอภิธรรมศพที่วัดสามัคคีธรรม จนกระทั่งนำกลับมาวันที่ 3 ม.ค. 53 เนื่องจากคิดถึง และพอได้เวลาจึงจัดงานศพให้ดังกล่าว โดยจัดให้มีการสวดพระอภิธรรมทุกคืน ใช้เงินเกือบ 2 แสนบาท และจะทำการฌาปนกิจในวันที่ 2 ก.พ. เวลา 16.00 น. ด้านพระครูนิเวศ ธรรมคุณ กล่าวว่า ก่อนหน้าที่จะพบกับนางพลับพลึง อาตมาไปร่วมงานฝังลูกนิมิตที่วัดแห่งหนึ่งมีการชุมนุมเทวดา นิมนต์พระเกจิอาจารย์ ชื่อดังเช่นหลวงปู่ทิม วัดพระขาว หลวงพ่อรวย วัดตะโก หลวงพ่อพูล วัดบ้านแพน หลวงพ่อเอียด วัดไผ่ล้อม มาปลุกเสกโดยนำเอาตุ๊กตาโดเรมอนเข้าร่วมในพิธีพุทธาภิเษกด้วย จากนั้นนำมาเก็บไว้ในกุฏิไม่ได้เป็นพิธีกรรมของขลังอะไร จนกระทั่งนางพลับพลึงเดือดร้อนมาหาอาตมาจึงให้ตุ๊กตาไปเพื่อคอยดูแลคุ้มครอง ชีวิตเพราะนางพลับพลึงป่วยมากแพทย์แจ้งว่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน แต่นับจากวันที่รับตุ๊กตาไปสุขภาพร่างกายของนางพลับพลึงก็ดีขึ้น